“Wat diagnostiseren, waarvoor zorg verlenen”: basisproblemen in de diagnostische fase

“Op geestelijk terrein is degene die vraagt, zich beroept, smeekt, abnormaal”
Franz Fanon, Piel negra, mascaras blancas 2008:134)

De diagnostische fase vormt een punt van controverse in de medische praktijk rond transseksuelen. De functie van de diagnostiek zelf staat ter discussie, als we accepteren dat er geen enkele reden is om vol te houden dat de rol van de gezondheidsprofessional moet zijn te evalueren of een patiënt wel of niet echt transseksueel is. (Garaizabal, 2003).  Continue reading

Geen transformatie van het zorgmodel zonder ander paradigma: van transseksualiteit naar transfobie

Het is 2008. Onder de titel Answers to your Questions about Transgender Indivduals and Gender Identitiy toont de werkgroep over genderidentiteit van de American Psychological Association (APA) een stap voorwaarts in het debat over geestesziekte: ze verklaart zonder voorbehoud dat de transgender conditie geen geestesziekte per se is. Continue reading

Voorzijde en keerzijde. GIS in de DSM na declassificatie van homoseksualiteit

Vanaf het moment dat in 1980 transseksualiteit als medisch verschijnsel in de derde editie van het Diagnositc and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-III) verschijnt, heeft de kritiek die de diagnostische grondslagen betwijfelde niet opgehouden te klinken.

Continue reading

Gezondheidsrechten of diversiteit?

Dit is het eerste deel van een vijfdelig essay dat ik als essentieel beschouw voor een ieder die zich als activist of professioneel met transgendergezondheid bezighoudt. De schrijfster van dit artikel, Sandra Fernández Garrido, analyseert het huidige denkkader over trans als mentale stoornis en de historische oorsprong ervan en buigt zich over het vaak gevoelde dilemma: moeten we uitgaan van gezondheidsrechten of van genderdiversiteit? Is dit een valse tegenstelling? Hoe zijn we gekomen waar we staan en waar moeten we op letten in onze strijd voor depathologisering van genderidentiteit?
Het hele artikel verscheen origineel als Derechos sanitarios desde el reconocimiento de la diversidad. Alternativas a la psiquiatrización de las identidades trans in “El género desordenado : criticas en torno a la patologización de la transexualidad”.

1. Inleiding: Gezondheidsrechten of diversiteit?

Tot drie jaar geleden kon je de meest zichtbare relatie tussen de transbeweging en het medische circuit samenvatten met de figuur van een gelukkig huwelijk dankzij een vermenging van belangen. Continue reading

Horror over gender confusion

Transgender Netwerk Nederland quotes the recent results of RutgersWPF’s ongoing resarch into sexual health in the Netherlands and mentions the facts that:

  • 57,3% of the respondents abhor gender confusion when confronted with someone: people should be clearly recognisable as male or female.
  • 20% of the respondents prefers not to have contact with transgender people
  • for 9% it would be a reason to disconnect, to break friendship
These are alarming statistics. Also probably only valid for the best known sub category of “transsexuals”. The statistics quite well indicate how gender variant persons feel on the streets. Even more they indicate the enormity of ignorance and the importance of the cisgender norm, one has to present clearly as male or female. Also straight is still  preferred over other preferences of sexuality and gender expression. This is a undesirable situation.
It is also a known fact that 90% of Dutch population is supportive of homosexuality as such, has no problems with the concept and people being homosexual. However as soon as it comes close, when it refers to e.g. two men kissing, acceptance drops to a mere 60%. Non straight behaviour is not automatically accepted.
The reasons for this lie in the behaviour of the mass media, the education system, the parents, government, all judging non-normative gender experessions (among which I largely count homosexuality also) negatively. Look at the effort it takes to get good gender and sexuality education in the schools. Recently the minister of Education in the Netherlands warned it would be a year later that homosexuality and transgender would be part of regular sex ed curriculum in secondary education. Immediate pressure from civil society and parliament changed this delay to a minimum (three months probably, so still in the coming school year). After years of struggle to get this accepted as an educational “core value” anyway. Then still it is not guaranteed all pupils will learn that all sex and gender expressions value equally, cis as much as trans, gay lesbian and bisexual as much as straight.

Years ago already the Netherlands has signed up to the obligation to work on this issue. When in 1991 ratifying the UN Women’s Treaty (11 years after signing!) the obligation to battle gender stereotypes entered into force. With the latest periodic review of CEDAW the shadow report also was reason for the Committee to comment the Netherlands on this issue. But still Dutch government is not willing to disaggregate discrimination data and change policy to pay more attention to gender roles and inequality. Thus the Netherlands has a positive obligation to immediately create policy on this issue, and not only through educating school going youth but precisely by funding gender emancipation.

It would be commendable if Dutch gender organisations like Transgender Network, Transvisie and COC next to fulfilling their educational role would really work to end this cisgender straight normativity. They have an obligation to work explicitly for gender diversity. Which is more than explain gender variance exists and people may have different gender expressions and identities (which in some circles already is revolutionary). It means actively engage in de(con)structing existing norms.

Trans people wanting to stay in the closet or move from one authorized closet to the other one is all but strange in such a climate. Perceivable difference may be risky. Half of the population questions your life. Which isn’t exactly good for your mental health. At the same time visible gender diversity is of utmost importance to a healthy society. Pushing away waht is undesirable leads to violence, discrimination and stress with the victims. Such we saw clearly with homosexuality. Probably the SCP (Dutch Bureau for Social Research) report coming up later this year on state of of transgender in the Netherlands will show the same for trans people. A report by the Dutch Bureau for Statistics already did so on the issue of trans and work.

In my opinion there also is a moral or political obligation for trans people and gender variant people not hide. Otherwise there is no way to live freely, you waive quite some rights and the bullies get still their way.

For companies and other organisations this means they must take gender diversity seriously. Just like ethnic and racial diversity. A ‘colourful’ work population is good for creativity and only with a certain presence of Others the climate on the job changes. Which shouldn’t be that difficult.

Genderonduidelijkheid wordt verafschuwd

Transgender Netwerk Nederland haalt het recentste onderzoek van RutgersWPF naar seksuele gezondheid in nederland uit 2011 aaan en constateert:  57,3 % van de ondervraagden accepteert geen onduidelijkheid van het geslacht, 20% gaat liever niet met transgenders om, en 9% zou vriendschappen verbreken .. dat zijn heftige cijfers. En hoogstwaarschijnlijk gelden die alleen nog maar voor de bekendste groep de “transseksuelen”. Continue reading

Móet geslacht van het internationaal recht?

In gesprekken over de vermelding van geslacht in de paspoorten – een voor velen ongewenste zaak van recente datum – horen we vaak dat het niet anders kan, dat we anders niet kunnen reizen en niet identificeerbaar zouden zijn. Dat blijkt niet zo te zijn. Continue reading

Transgenderzorg in Spanje voorlopig behouden

In Spanje is in korte tijd een hetze gestart tegen transgenders en het vergoeden van transspecifieke zorg. Dit artikel van Pablo Vergara van Conjuntos Difusos vertelt het verhaal erachter en wat men bereikt heeft.
Continue reading

De staat van transgender Nederland

Ooit, in een ver verleden, was Nederland voorloper op het gebied van zorg voor transgenders, en wetgeving. Maar wat betreft beweging of empowerment heeft Nederland nooit voorop gelopen en dat gaat de komende tijd ook niet gebeuren. Continue reading

Geslachtswijzing voor intersekse personen

Mede dankzij Vreerwerk heeft de Alkmaarse rechtbank op 28 maart jl. recht gedaan aan de wens van Maya Posch om als vrouw te boek te staan vanwege haar hermafroditisme. Hiervoor hoeft ze geen geslachtsveranderende of -corrigerende behandeling te ondergaan. Dit is de eerste uitspraak met “misslag” als basis sinds jaren en naar het zich laat aanzien de eerste voor een hermafrodiet sowieso in Nederland.

Verzoeken totnutoe zijn allemaal gebaseerd op gebruik van artikel 28: de aanvrager is geregistreerd als man en wil geregistreerd staan als vrouw, en heeft bewijs van onvruchtbaarheid/geslachtsverandering. Vreerwerks advies aan de advocaat artikel 24 te gebruiken blijkt juist te zijn geweest. Het advies van de minister is ook op onze input gebaseerd. Continue reading